گزینه‌ های متعدد پخش موسیقی به روش بی‌ سیم

اینترنت، رسیدن فرمت MP3 به عنوان روشی برای فشرده‌سازی موسیقی دیجیتال و معرفی iPod و سایر پخش‌کننده‌های موسیقی که همه در اولایل دهه‌ی 90 میلادی شروع شدند تغییر شکلی عظیم در روش گوش دادن ما به موسیقی به وجود آوردند.

 ما این روزها برای مدیریت بر کلکسیون موسیقی خود روش‌های بی‌شماری در اختیار داریم و برروی گستره‌ی وسیعی از دیوایس‌های دیجیتال به موسیقی مورد علاقه‌ی خود گوش می‌کنیم. طی چند سال گذشته، گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها به علت فرم‌فاکتور ساده و راحت‌شان بر اینترفیس چگونگی پیدا کردن و مصرف موسیقی تسلط پیدا کرده‌اند اما بسیاری از کاربران هنوز هم از PCها به عنوان دیوایس موسیقی دیجیتال بهره می‌گیرند. سرویس‌های استریمینگ موسیقی مثل Pandora و Slacker و بعدا سرویس‌هایی نظیر Spotify, Google Music, Apple Music و سایرین که حوالی سال 2007 شروع به کار کردند تجربه‌ی گوش کردن موسیقی را کاملا تغییر دادند و ضمن فراهم نمودن راحتی radio playlists، سفارشی‌سازی و کنترلی که قبلا هرگز وجود نداشت و رسانه‌ی فیزیکی به هیچ وجه فراهم نمی‌کرد برای ما به ارمغان آوردند. در این مسیر، صنعت الکترونیک مصرفی به این تغییرات پاسخ داد. گزینه‌های بی‌شماری برای گوش کردن از طریق هدفون‌های دیوایس‌ها وارد میدان شدند. با استفاده از تکنولوژی‌های بی‌سیم Wi-Fi و بلوتوث که درون هر تبلت و گوشی هوشمندی قرار داده شده است می‌توان موسیقی را به راحتی برروی اسپیکرهایی که در بخش‌های مختلف خانه نصب شده‌اند گوش داد. در حالی که صدها گزینه در اسپیکرهای بی‌سیم وجود دارد این مطلب بر سیستم‌های موسیقی در حال توسعه برای خانه‌ها، از سیستم‌های کم‌هزینه گرفته تا سطح بالا متمرکز شده است. تا همین چند سال قبل اگر می‌خواستید در چندین اتاق خانه‌ی خود به موسیقی گوش کنید مجبور بودید روی خرید اسپیکرهای باسیم و نصب آن‌ها برروی دیوار و چندین آمپلی‌فایر برای تامین توان آن‌ها، چه در یک مکان مرکزی و یا در هر اتاق سرمایه‌گذاری کنید. سیستم‌های امروزی از انتقال بی‌سیم و قابلیت‌های کنترلی Wi-Fi، بلوتوث و چندین شکل دیگر اختصاصی برای فراهم نمودن یک روش توزیعی در یک یا چند اتاق یا در کل خانه بهره می‌گیرند که همه‌ی آن‌ها از طریق گوشی هوشمند، تبلت یا PC شما کنترل می‌شوند. بلوتوث در گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و بسیاری از PC‌ها به شکلی فراگیر وجود دارد و بدین ترتیب ساده‌ترین راه استریم موسیقی به یک اسپیکر بی‌سیم را فراهم می‌کند. اما از منظر کیفیت و فاصله با محدودیت‌هایی روبرو است. کُدِک صوتی بلوتوث lossy است و ممکن است بر کیفیت صدا تاثیر بگذارد. بلوتوث در عین حال به فاصله‌ی 30 فوتی بین دیوایس‌ها محدود است. این بدان معنا است که اغلب افراد ممکن است متوجه محدودیت کیفیت نشوند، خصوصا اگر به سرویس‌های استریمینگی که نوعا بین 128 تا 256 Kbps استریم می‌کنند گوش دهند. همچنین کیفیت اسپیکر و استریم نیز در جهان واقعی بیش‌تر از کُدِک اهمیت دارد. برخی از دیوایس‌های بلوتوث حالا شامل AptX، یک کُدِک lossless با نرخ بیت پائین که توسط کمپانی بریتانیایی CSR که اوایل سال جاری Qualcomm را به تملک خود درآورد مجوزدهی می‌شود ارائه می‌گردند. AptX مورد توجه عاشقان موسیقی قرار دارد و در اسپیکرهای بلوتوث سطح بالاتر از Vizio, Polk, JBL, Definitive Audio و خیلی‌های دیگر وجود دارد. از آن برروی گستره‌ی وسیعی از گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های سامسونگ، LG، HTC، Motorola، Asus، سونی و بقیه پشتیبانی می‌شود اما نکته‌ی بسیار قابل توجه این است که دیوایس‌های iOS کمپانی Apple از آن پشتیبانی نمی‌کنند. Airplay، تکنولوژی استریمینگ Apple برای ویدئو، صوت و screen mirroring در بین دیوایس‌های این کمپانی است. برای صدا، زیبایی AirPlay این است که شما می‌توانید هر نوع صدایی را از یک دیوایس iOS به یک Apple TV یا سایر اسپیکرها یا دیوایس‌هایی با قابلیت AirPlay پخش کنید. این سیستم از طریق Wi-Fi کار می‌کند و بنابراین محدود به بُرد شبکه‌ی Wi-Fi شما است اما نه به اندازه‌ی 15 تا 30 فوت بلوتوث. همچنین صدا را با کیفیت lossless سی‌دی با استفاده از ALAC ‪(Apple Lossless codec)‬ با کُدگذاری 16-bit/44kHz استریم می‌کند. Apple سیستم AirPlay خود را به گستره‌ی وسیعی از کمپانی‌های صوتی مجوزدهی می‌کند و در اسپیکرهای بی‌سیم ، گیرنده‌ها و استریمرهایی  از کمپانی‌هایی مثل Pionneer, Denon, Marantz, Yamaha, B&W, Bose, Polk, Cambridge Audio و خیلی‌های دیگر نیز یافت می‌شود. از آن‌جایی که AirPlay درون iOS قرار داده شده است هیچ محدودیتی برای منبع موسیقی که می‌تواند برروی یک دیوایس AirPaly استریم شود وجود ندارد. از این منظر، چنان‌چه قصد داشته باشید عمیقا وارد اکوسیستم iOS ‌شوید یک راه‌حل انعطاف‌پذیر محسوب می‌شود. اگر از دیوایس‌های اندرویدی استفاده می‌کنید هیچ شانسی برای استفاده از آن ندارید، اگرچه نسخه‌های مهندسی معکوس شده‌ای از AirPlay در برخی از برنامه‌های کاربردی برروی Google Play وجود دارد. Google Cast پاسخ گوگل به AirPlay است که این نیز از طریق Wi-Fi کار می‌کند، درون Chromecast video streamer و Chromecast Audio جدید گوگل قرار داده شده و به همین علت شایسته‌ی توجه است. Google Cast از این منظر که دیوایسی که casting را راه‌اندازی می‌کند صدا را استریم نمی‌کند، بلکه URL محتوای منبع را به دیوایس گیرنده ارسال می‌نماید و آن دیوایس است که مستقیما از آن منبع استریم می‌کند- یک گوشی هوشمند، یا سرویس‌های استریمینگی نظیر Pandora و Spotify- با AirPlay تفاوت دارد. Google Cast (هم برای صدا و هم برای ویدئو) به غیر از Chromecast به شکل توکار در دیوایس‌های دیگری نظیر Android TV که شامل Google Nexus player, Nvidia Shield، تلویزیون‌های هوشمند سونی و خیلی های دیگر می‌شود قرار دارد.  Chromecast Audio یک دیوایس 35 دلاری است که می‌تواند از طریق یک کانکشن آنالوگ یا کانکشن اُپتیکال SPDIF به هر دیوایس صوتی متصل شود. ایده‌ی نهفته در آن این است که شما می‌توانید هر اسپیکر غیرشبکه‌ای، ریسیور، آمپلی‌فایر مجتمع یا هر چیز دیگری که بتواند صدا را پخش کند به یک استریمر صوتی شبکه‌ای تبدیل نمائید. برنامه‌های کاربردی که از Google Cast پشتیبانی می‌کنند شامل Pandora, Spotify, Google Music, Slacker و تعدادی دیگر می‌شود. همچنین با نسخه‌های iOS آن برنامه‌هایی کاربردی که از casting بهره می‌گیرند نیز کار می‌کند. پیشرفت‌های اخیری که به منظور رقابت آن با قابلیت‌های AirPplay و برخی دیگر از سیستم‌ها به عمل آمده در نسخه‌ی بعدی تحت پوشش قرار گرفته‌اند که شامل پخش بین چندین Chromecast و پشتیبانی ازاستریمینگ صدای با کیفیت بالا (تا 24-bit/192khz) می‌شود. این آینده، که با AirPlay مدت‌ها است برای Apple TV فراهم شده است به شما اجازه می‌دهد با یک بودجه‌ی نسبتا کم از یک ست‌آپ چنداتاقی با استفاده از تجهیزاتی که ممکن است از قبل در اختیار داشته باشید برخوردار شوید. Sonos در این حوزه پیشتاز است و هنوز هم یک راه‌حل عالی که استفاده از آن بسیار رحت است به شمار می‌رود. Sonos گستره‌ی وسیعی از اسپیکرها، از table toop گرفته تا TV soundbars ارائه می‌کند و در عین حال یک streamer بی‌سیم برای اتصال به سیستم‌های استریویی فعلی دارد. از طریق Wi-Fi کار می‌کند و یک شبکه‌ی mesh اختصاصی دارد که ادامه‌ی پخش صوت و سینک عالی آن را فراهم می‌نماید. Sonos بهترین سیستم‌های سازگار با برنامه‌های کاربری streaming را دارد که Pandora, Spotify, Google Play Music و Apple Music  بتا را ارائه می‌کند و در عین حال از برنامه‌های کاربردی Windows و Apple و قابلیت استریم موسیقی از حداکثر 16 کامپیوتر برخوردار است. برنامه‌ی کاربردی کنترلی آن بسیار خلاقانه است و دسترسی به بسیاری از منابع را فراهم می‌کند. نقطه ضعف احتمالی آن می‌تواند گران بودن آن در مقایسه با سایر سیستم‌هایی با همین ویژگی‌ها باشد. اما به خوبی با دیوایس‌های اندروید و iOS کار می‌کند. Sonos اخیرا Trueplay، یک نرم‌افزار متعادل‌سازی (equalization) برای اتاق که به تنظیم صدای اسپکیر در اتاق کمک می‌کند ارائه نموده است. این اساسا یک نسخه‌ی ساده‌تر شده از room EQ (مثل Audyssey) است که با اکثر گیرنده‌های چند کانالی ارائه می‌گردد و در این مورد از میکروفون و توان پردازشی iPhone شما بهره می‌گیرد. این روشی هوشمندانه برای وارد نمودن این تکنولوژی به یک ست‌آپ صوتی ساده‌تر است. اما Sonos حالا رُقبای بسیار زیادی هم دارد. DTS Play-Fi در سال 2014 و به عنوان یک پلتفرم صوتی چند اتاقی بی‌سیم راه‌اندازی شد. DTS به خاطر تکنولوژی صدای فراگیر چند کانالی خود از شهرتی طولانی برخوردار است و codec و تخصص صوتی خود را وارد Play-Fi کرده است. بخشی از تکنولوژی آن حاصل تملک Phorus، یک تولیدکننده‌ی اسپیکر بی‌سیم است. Play-Fi از طریق شبکه‌های Wi-Fi کار می‌کند، صدای lossless را توزیع می‌کند و از استریم صوتی کیفیت بالا (24-bit/192kHz) پشتیبانی می‌نماید. کمپانی‌های بزرگ صوتی Polk, Definitive Technology, Paradigm و سایرین در حال حاضر این سیستم‌ها را عرضه می‌نمایند. یکی از بهترین ویژگی‌های Paly-Fi توانایی تلفیق محصولات چند وندور  با هم و کنترل آن‌ها از طریق یک برنامه‌ی کاربردی مشابه است بنابراین شما می‌توانید اسپیکرهای سینمای خانگی paradigm، Polk soundbar را در اتاق خواب، و یک اسپیکر بی‌سیم Definitive در آشپزخانه داشته باشید که همگی برروی یک ست‌آپ مشابه اجرا می‌شوند. در بین برنامه‌های کاربردی استریمینگ فعلی، Spotify‌(با Connect که تجربه‌ی کاملی از Spotify فراهم می‌کند)، Pandora و Tidal (یک سرویس استریمینگ losseless که حالا بخشی از امپراطوری صوتی Jay Z به شمار می‌رود) وجود دارد. یک برنامه‌ی کاربردی ویندوز هم وجود دارد اما هنوز برنامه‌ی کاربردی Mac برای استریم از طریق کامپیوترها ایجاد نشده و پشتیبانی از صدای رزولوشن بالا فقط از طریق اندروید در دسترس قرار دارد زیرا iOS از این codec پشتیبانی نمی‌کند. HEOS نیز پاسخ Denon به Sonos است که دامنه‌ای از اسپیکرهای تقویت‌شده و همچنین preamp hub که می‌تواند از اتصال اجزای آنالوگ و استریم موسیقی آن‌ها-مثل کلکسیون Vinyl- در سرتاسر خانه پشتیبانی نماید دارد که برروی هر دو شبکه‌ی 5 و 2.4Ghz کار می‌کند، از صدای رزولوشن بالا پشتیبانی می‌نماید و از Spotify Connect, Pandora, Deezer و سایر منابع استریمینگ پشتیبانی می‌نماید. هدف Denon تحویل دامنه‌ای از اسپیکرهای پرقدرت برای اتاق‌هایی با هر سایز و اندازه بوده و HEOS1 که برای استفاده در محیط‌هایی با رطوبت بالا نظیر حمام‌ها طراحی شده است جزو آن است. MusicCast از یاماها یک سیستم بلندپرواز است که بسیاری از قطعات ساخته شده توسط کمپانی‌های صوتی و محصولات آن‌ها را در یک سیستم بی‌سیم یکپارچه تلفیق می‌کند. این سیستم گیرنده‌ها، اسپیکرهای تقویت شده و استریمرها را با هم ترکیب می‌کند. در حالی که MultiCast از طریق Wi-Fi کار می‌کند یک ویژگی منحصر به فرد MusicCast استفاده‌ی آن از بلوتوث هم برای ورودی و هم برای خروجی است. به عنوان مثال شما می‌توانید موسیقی بلوتوث را به یک گیرنده‌ی MusicCast استریم کنید و آن را از طریق یک یا بیش‌تر از یک اسپیکر MusicCast پخش نمائید. اسپیکرها می‌توانند خروجی موسیقی بلوتوث را نیز پخش کنند که می‌تواند برخی از نکات جالب و انعطاف‌پذیری برخی از اسپیکرهای غیر یاماها را به این ترکیب اضافه نماید. از آن‌جایی که MusicCast در دامنه‌ی وسیعی از گیرنده‌ها ارائه می‌ّشود آن‌ هاب‌ها در عین حال می‌توانند سایر صداها را از تلویزیون‌ها، Blu-ray یا پخش‌کننده‌های CD، درایوهای USB، turntableها و مثل این‌ها پخش نمایند. مثل بقیه، کنترل آن از طریق یک برنامه‌ی کاربردی اندرویدی یا iOS صورت می‌گیرد. سامسونگ و LG را نیز نباید از یاد بُرد. هر دوی این غول‌های تجهیزات الکترونیکی مصرفی از سیستم‌های بی‌سیم خودشان برخوردار هستند که اسپیکرهای قوی و کوچک تا soundbarهای سینمای خانگی را در بر می‌گیرد. Shape‌ از سامسونگ یک سیستم مبتنی بر Wi-Fi است اما اسپیکرها در عین حال از ورودی بلوتوث نیز پشتیبانی می‌نمایند. منبع موسیقی می‌تواند از یک دیوایس iOS یا اندرویدی باشد و می‌تواند به طور همزمان توسط چندین کاربر (با استفاده از برنامه‌ی کاربردی کنترلی آن) کنترل شود. برای شکل دادن یک جُفت استریو به منظور برخورداری از صدای بهتر در یک اتاق می‌تواند اسپیکرهای Shape را در کنار هم قرار داد، یک ویژگی که در بیش‌تر سیستم‌های رقیب هم رایج است. اسپیکرهای سامسونگ در عین حال از قابلیت جُفت شدن به شکل بی‌سیم با برخی از مدل‌های تلویزیون‌های این کمپانی برخوردار هستند که یک ویژگی خوب برای ست‌آپ‌های مینی‌مالیستی به شمار می‌رود. MusicFlow از LG از چندین منظر شبیه سامسونگ است اما چند ویژگی اضافی هم دارد. از mesh networking (مثل Sonos) و همچنین استریمینگ Wi-Fi بهره می‌گیرد و با Google Cast سازگار است که آن را با تمامی برنامه‌های کاربردی صوتی سازگار با Cast سازگار می‌نماید. در عین حال یک حالت سینمای خانگی دارد که اسپیکرهای بی‌سیم می‌تواند با یک soundbar جُفت شوند تا یک تجربه‌ی صوتی کامل را در اتاق تلویزیون فراهم کنند. هم سامسونگ و هم LG از صدای رزولوشن بالا نیز پشتیبانی می‌کنند که به منبع صوتی و فرمت آن بستگی دارد. چیزهای بیش‌تری هم وجود دارد. Wireless HD Audio از Harman Kardon صدای حاصل از منبع بلوتوث را با پروتوکول اختصاصی Firecast خود به منظور اتصال اسپیکرهای Omni آن به یک سیستم چند اتاقی با هم تلفیق می‌کند. Adapt box سیستم صوتی فعلی را به یک ست‌آپ بی‌ْسیم متصل می‌کند و همه‌ی آن‌ها از طریق برنامه‌های کاربردی اندرویدی یا iOS کنترل می‌ّ‌شوند. در عین حال از صدای رزولوشن بالا تا 24bit/96kHz پشتیبانی می‌کند. SoundTouch ساخت Bose از بلوتوث و Wi-Fi برای استریمینگ استفاده می‌کند اما نسخه‌های جدیدتر فاقد پشتیبانی از AirPlay هستند. هدف آن سادگی بیش از حد است که شامل دکمه‌های hard preset برروی اسپیکرها می‌شود و بدین ترتیب شما می‌توانید سریعا و بدون استفاده از یک گوشی هوشمند آن را به منبعی مثل Pandora  تبدیل کنید. Bluesound یک تازه‌وارد دیگر است که هدفش عشاق موسیقی است و با برخورداری از Vault که می‌تواند CDها را rip و ذخیره نموده و صدای lossless را از طریق Wi-Fi به اسپیکرهای Bluesound استریم کند روش بدون کامپیوتر را ارائه می‌کند. Bluesound به PSB و NAD که هر دو اسامی خوش‌نامی در hi-fi نسبتا ارزان‌قیمت محسوب می‌ّشوند وابسته است. اما خبرهای خوب: در اختیار داشتن صدای خوب در خانه دیگر نیازی به پرداخت هزینه‌ی اضافی ندارد. با وجود توان پردازشی ارزان‌تر، الگوریتم‌های codec بهتر، و نرم‌افزار پردازش هوشمندتر صدا، تکنولوژی صوتی به ارتقای خود با بهره‌گیری از تجهیزات و پیچیدگی کم‌تر و همچنین قیمت منطقی‌تر و انعطاف‌پذیری بیش‌تر ادامه می‌دهد. 

پست های مرتبط
اعتماد نمودن به یک روبات
اعتماد نمودن به یک روبات

آویوا روتکین تلاش دارد تا دریابد چرا روبوتها نمی­توانند اعتماد

تسلط دیجیتال
تسلط دیجیتال

همزمان با توقف رسمی Zune از سوی مایکروسافت، Mark Oakley سوال

اندیشیدن درباره اندیشه
اندیشیدن درباره اندیشه

سبک یا پرمغز؟ بافتن تعادلی درست در مجموعه هوش مصنوعی در مورد

آیا چیزی نفرت‌انگیزتر از Read Receipts وجود دارد؟
آیا چیزی نفرت‌انگیزتر از Read Receipts وجود دارد؟

Sarah Dobbs معتقد است تکنولوژی تلاش کرده با "رسید‌های دریافت" یا

نمایش‌گر لمسی رسمی Raspberry Pi
نمایش‌گر لمسی رسمی Raspberry Pi

David Briddock آخرین و جدیدترین وسیله‌ی جانبی رسمی Raspberry Pi

راهنمای اسپیکرهای بی سیم
راهنمای اسپیکرهای بی سیم

این روزها خرید موسیقی دیجیتال به اندازه‌‌ای آسان شده که موفقیت این

دیدگاه ها
دیدگاه جدید