چرا سیاست فیس بوک در مورد کاربرد نام واقعی اهمیت دارد؟

خاطرتان هست که در نخستین روزهای ورود اینترنت به زندگی‌ مان، نام حقیقی خود را تا زمانی که فردی را نمی‌ شناختیم، مطرح نمی‌ کردیم؟ حالا اما اوضاع فرق کرده و شما احتمالا نام واقعی ‌تان را در هر موقعیت آنلاینی استفاده می‌ کنید.

شاید علت این باشد که در عصر کنونی، عوالم آنلاین و آفلاین نسبت به سال‌های دهه 90 میلادی، بیشتر با یکدیگری ادغام شده‌اند. این روزها، ایمیل‌ها بخشی از زندگی همه‌اند و مردم ترجیح می‌دهند از اسم واقعی‌شان در آنها استفاده نمایند. اما این پدیده تا حدودی هم به فیسبوک مربوط می‌شود.

شبکه‌های اجتماعی قبل از فیسبوک، کاربرانشان را تشویق می‌کردند که برای خود Screenname انتخاب کنند که معمولا یا نام مستعار فرد بود یا اسمی که ترجیح می‌داد با آن صدا زده شود تا اسم حقوقی فرد. اما طولی نکشید که فیسبوک از راه رسید.

شما احتمالا ازپیشینه این شبکه اجتماعی آگاهید اما اجازه دهید  مروری کوتاه بر آن داشته باشیم. این وبسایت در سال 2004 میلادی توسط مارک زاکربرگ راه اندازی شد و هدفش این بود که نسخه‌ای آنلاین از یک کتابچه کاغذی با همین نام باشد که در برخی دانشگاه‌ها موجود بود. آن کتابچه به دانشجویان [معمولا ورودی‌های جدید] کمک می‌کرد که یکدیگر را بشناسند. فیسبوک آنلاین، ابتدا در هاروارد و سپس در دیگر دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار گرفت و طولی نکشید که در سال 2006 میلادی، عضویت عموم مردم در آن آزاد گشت. اما آنچه باعث تمایز فیسبوک از دیگر فوروم‌ها و شبکه‌های آنلاین می‌شد این بود که هدفش متصل کردن مردم به آنهایی بود که پیشتر می‌شناختند (یا اینکه دست کم در زندگی حقیقی احتمال آنکه با هم سرو کار پیدا کنند) وجود داشت. به همین خاطر عقلانی‌تر آن بود که افراد از نام‌های واقعی خود در این شبکه استفاده نمایند.

از آن زمان تاکنون تقریبا یک دهه گذشته است و فیسبوک به عضو ثابت زندگی‌هایمان بدل شده. تقریبا هرکسی از آن استفاده می‌کند (این شبکه حالا 1.55 میلیارد کاربر فعال روزانه دارد) و این یعنی تقریبا همه دوستان و اعضای خانواده شما احتمالا در آن عضو هستند و اگر شما در آن عضویت ندارید یعنی، خیل عظیم دعوتنامه‌هایی که ممکن بود از سوی آشنایانتان برای شما ارسال شوند را از دست داده‌اید. اما اصرار فیسبوک بر اینکه مردم از نام‌های واقعی‌شان استفاده نمایند باعث شد که بسیاری از افراد عضویت خود را در آن لغو نمایند. بعد از ماه‌ها اعتراض، شکایت و راه‌اندازی کمپین‌های سازمان یافته، این شبکه اجتماعی عاقبت سیاست‌هایش را در رابطه با استفاده از نام‌های واقعی در آن تغییر داد که خبر خوبی است. اما آیا این کافیست؟ و اصلا چرا همچنین مساله‌ای اهمیت دارد.

حریم خصوصی و ایمنی

موضع فیسبوک در قبال اسامی این است که این مساله نباید به صورت انتخابی باشد و هرفردی باید از نام واقعی خود روی پروفایلش استفاده کند. در بخش هلپ فیسبوک اینطور آمده: فیسبوک انجمنی است که در آن، افراد از هویت‌های معتبر و حقیقی خود استفاده می‌کنند. ما مردم را ملزم می‌کنیم تا از نامی استفاده نمایند که در زندگی واقعی‌شان مورد کاربرد قرار می‌دهند؛ به این ترتیب شما همواره متوجه خواهید شد که با چه افرادی در ارتباط هستید و با این کار انجمن و جامعه ما ایمن می‌ماند.

کاملا منطقی به نظر می‌آید. اینطور نیست؟ روی هم رفته اگر بخواهیم بگوییم، رفتار ترول گونه در فضای آنلاین اغلب از سوی آدم‌های ناشناس صورت می‌گیرد. شاید علت هم این باشد که اگر لازم نباشد پشت حرف‌هایتان باشید، آنگاه ممکن است کلماتی را بیان کنید که اگر احتمال مواجه شدنتان با دوستان فیسبوکی در دنیای واقعی وجود می‌داشت، هیچگاه آنها را بر زبان نمی‌آوردید. رندی زاکربرگ، مدیر اسبق بازاریابی فیسبوک پیشتر گفته بود که سیاست استفاده از نام واقعی دراین شبکه اجتماعی روشی است که از آزار و اذیت سایبری جلوگیری می‌کند و در این باره اظهار داشته: معتقدم مردم زمانی که از اسم‌های واقعی‌شان در فضای اینترنت استفاده می‌کنند رفتار بهتری از خود نشان می‌دهند.

اما این استدلال یک ایراد کلی دارد: این نکته استدلال خود فیسبوک را توجیه نمی‌کند: در کره، زمانی که قانونی وضع شد مبنی بر اینکه افرادی که در وبسایت‌های بزرگ اظهار نظر می‌کنند یا اصطلاحا کامنت می‌گذارند باید از اسم واقعی خود استفاده نمایند و به همین خاطر بسیاری به این نتیجه رسیدند که بهتر است اصلا نظری را در این سایت‌ها پست نکنند تا اینکه مجبور باشند از نام واقعی‌شان برای این منظور استفاده نمایند و این ناراحتی خود را از طریق فیسبوک مطرح کردند.

اما سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که این قبیل سیاست‌های فیسبوک دقیقا برای حفظ ایمنی چه افرادیست. روشن است که قربانیان خشونت‌های خانگی یا آنها که به هر نوعی مورد بدرفتاری قرار گرفته‌اند و دوست دارند هرطور که شده خود را از دیگران مخفی نگه دارند، از این قانون منتفع نمی‌شوند. نکته دیگر اینکه افرادی که دو جنسیت دارند و نام واقعی‌شان یا دست کم اسم حقوقی‌شان با آنچه در زندگی واقعی استفاده می‌کنند فرق دارد.

نام مساله نیست

البته به غیر از این موارد، آدم‌های دیگری هم هستند که دوست دارند از نام‌های ساختگی در فیسبوک استفاده نمایند. برای نمونه هنرمندان (به عنوان نمونه بازیگران، موسیقیدان‌ها و افراد دیگر) ممکن است دوست داشته باشند از نام هنری‌شان استفاده کنند تا اسمی که هم‌کلاسی‌هایشان آنها را با آن می‌شناسند. گروه دیگری از آدم‌هایی که از سیاست‌های فیسبوک تاثیر می‌پذیرند آنهایی هستند که ابدا از نام‌ غیرواقعی دراین شبکه استفاده نمی‌کرده‌اند و صرفا قربانی این مساله هستند که سیستم‌های این شبکه اجتماعی توانایی تشخیص برخی فرمت‌های خاص برای نام را ندارد.

برای مثال بارها پیش آمده که فیسبوک از بومیان آمریکا درخواست کرده از نام‌های واقعی خود استفاده نمایند. از جمله نام‌هایی که بیشتر از همه این هشدار را دریافت کرده‌اند می‌توان به Robin Kills The Enemy (به معنای رابین دشمن را می‌کشد) وLance Brown Eyes اشاره کرد که باید فیسبوک را متقاعد نمایند که از اسم واقعی‌شان استفاده می‌کنند.

ظاهرا فیسبوک دوست ندارد نام کاربرانش حروف زیادی داشته باشد که این مساله برای اهالی واهایی (برای نمونه فردی به نام Chase Nahooikaikaikakeolamauloaokalani Silva و همچنین مردم فرهنگ Chamoru که عادت دارند از نام اول، میانی و نام فامیل خود به صورت همزمان استفاده نمایند مشکلاتی را به وجود آورده است. شاید در ظاهر این مساله اهمیت چندانی نداشته باشد، اما اصرار فیسبوک به استفاده از نام واقعی برای آن دسته از کاربرانش که از اسم حقیقی خود در این شبکه اجتماعی استفاده می‌کردند مشکلاتی را به وجود آورد. این شبکه اجتماعی همچنین آن دسته از کاربرانی که از حرف اول نام و نام فامیل خود به جای اسم کاملشان استفاده می‌کردند را به دردسر انداخت.

اجرا قانون

اما مساله‌ای که این قانون را در قیاس با هر قانون در حال اجرای دیگری که حتی یک بار هم از سوی برخی خوانده نشده سخت‌گیرانه و غیرمنطقی می‌کند، تاکید و سخت‌گیری فیسبوک برای اجرای آن بود. در ماه سپتامبر، این سایت فرایند اعمال قانون جدیدش را آغاز نمود و هر فردی که نامش از نظر فیسبوک واقعی به نظر نمی‌آید پیامی را دریافت می‌کرد که در آن یا خواسته شده بود نامش را به اسمی که قابل‌ قبول‌تر به نظر می‌رسد تغییر دهد (با ذکر این توضیح که ارائه کارت شناسایی برای ثابت کردن نام ضروری است) یا اینکه دیگر اجازه دسترسی به اکانت خود را نخواهد داشت.

جالب است بدانید که بسیاری از افراد بعد از روبرو شدن با این هشدارها، اکانت‌های خود را حذف کردند و اظهار داشتند که دوست ندارند از نام واقعی خود در یک انجمن عمومی استفاده کنند یا اینکه نامی را به کار ببرند که تا به حال در زندگی خود از آن استفاده نکرده‌اند. برخی از این موارد حتی در سرخط خبرها قرار گرفتند که از آن جمله می‌توان به شخصی اشاره نمود که به صورت رسمی نام خود را به یک اسم طولانی‌تر و پیچیده‌تر تغییر داد تا بتواند از  فیسبوک استفاده نماید اما حتی بعد از آنکه کپی کارت شناسایی خود را برای فیسبوک ارسال کرد مورد قبول واقع نشد.

در عین حال، این احساس به برخی افراد دست داد که مورد ظلم واقع شده‌اند چراکه به لطف قابلیت Flag در فیسبوک دیگران می‌توانستند مدعی شوند که آنها از نام واقعی‌شان استفاده نمی‌کنند. این قابلیت به لحاظ نظری برای آن طراحی شده بود تا از ایجاد پروفایل‌های غیرواقتی و ساختگی در این شبکه اجتماعی جلوگیری شود. در سال 2012 فیسبوک تایید کرد که حدود 83 میلیون از اکانت‌هایش ساختگی هستند و این مساله برای سایتی که به باز بودن و صداقت در فعالیت‌هایش می‌بالد ابدا خبر خوبی نبود. بعدها مارک زاکربرگ اظهار داشت که سیاست تازه‌اش برای اجبار نمودن استفاده از نام واقعی فعالیت در این شبکه را برای آنها که در مورد فعالیت در این سایت ناراضی هستند امن‌تر خواهد کرد. او در مصاحبه‌اش با سایت Buzzfeed اظهار داشت: ما مطمئنیم که وقتی افراد از نام واقعی‌شان استفاده می‌کنند کمتر احتمال دارد که رفتار آزاردهنده‌ای را در قبال دیگر اعضای جامعه فیسبوک انجام دهند. موارد متعددی از این دست وجود دارند، برای نمونه زنی را در نظر بگیرید که به خاطر آزار و اذیت‌های همسر سابقش از او جدا شده و حالا همسرش مرتبا با ساخت اکانت‌های جعلی سعی در آزار و اذیت او دارد اما اگر این فرد از نام واقعی‌اش استفاده می‌کرد خانم به راحتی می‌توانست او را بلاک کند.

در عمل اما شمار اندکی از افراد با حرف‌های آقای زاکربرگ موافقند. در ماه اکتبر، برخی کاربران ائتلافی تحت عنوان بی‌نام را تشکیل دادند و امیدوار بودند که از این طریق فیسبوک را مجاب کنند که سیاست‌هایش را تغییر دهد و بعد از اعتراضات بیشتر و درج اخبار گسترده‌ از این اعتراضات، ظاهرا ائتلاف آنها مفید واقع شد.

ایجاد تغییر

ظاهرا از این ماه فیسبوک در نظر دارد که قوانین خود را اندکی سهل‌گیرانه‌تر نماید. این سیاست البته تغییری نکرده اما اینطور به نظر می‌آید که یکی از کارکنان این شرکت به بی‌اثر بودن سیاست قبلی آن پی برده و تصمیم گرفته تغییراتی را در آن ایجاد نماید. بنابراین هنوز هم از کاربران این شبکه درخواست می‌گردد که از نام واقعی خود استفاده نمایند اما این مساله لزوما به معنای کاربرد نام حقوقی‌شان (چیزی که در کارت شناسایی‌شان وجود دارد) نیست. فیسبوک تدابیری را اتخاذ کرده که به موجب آن، هرفردی که اصطلاحا فِلَگ شده باشد، می‌تواند برای احراز هویت خود، به جای استفاده آنکه مجبور به ارائه کپی گواهی تولد، پاسپورت و مواردی از این دست باشد، این امکان را پیدا کند که هویت خود را برای فیسبوک توضیح دهد و در زمان تصمیم‌گیری نیز شرایط خاص آن فرد در نظر گرفته خواهد شد.

این کمپانی همچنین به عنوان گامی دیگر برای جلوگیری از سوء استفاده برخی از قابلیت Flag، تصمیم گرفته از آنها سوال کند که چرا قصد دارند از این قابلیت استفاده نمایند و تصور می ‌کنند که نام آن فرد غیرواقعی است و به این ترتیب، احتمال آنکه فردی صرفا به خاطر تمایلات پلید شخص دیگر دسترسی‌اش به اکانت خود را از دست بدهد، از بین خواهد رفت. این تغییرات انعطاف‌پذیری و منطق لازم را به بخش‌هایی از این فرایند که پیشتر به صورت خودکار انجام می‌شدند و انسان در آنها بی‌نقش بود، ایجاد خواهند کرد. این مساله همچنین نشان می‌دهد که فیسبوک به این حقیقت پی برده که وقتی حرف از مسائلی نظیر نام، هویت و حریم خصوصی به میان می‌آید، موضوع چندان هم ساده نیست.

از زمانی که فیسبوک راه‌اندازی شده، حریم خصوصی اهمیت ویژه‌ای برای آن پیدا کرده. البته این روزها، ما تمایل داریم که بخش بیشتری از اطلاعات شخصی‌مان را در فضای آنلاین با دیگران به اشتراک بگذاریم و شرکت‌های بزرگی نظیر فیسبوک هم باید به یاد داشته باشند که شرایط مردم با هم فرق دارد. این تغییر قطعا با استقبال خوبی از سوی کاربران روبرو می‌‌شود هرچند که تمامی مشکلاتی که پیشتر به خاطر این سیاست به وجود آمده‌اند را از بین نمی‌برد، با این همه گام مناسبی محسوب می‌گردد.

پست های مرتبط
گزینه‌ های متعدد پخش موسیقی به روش بی‌ سیم
گزینه‌ های متعدد پخش موسیقی به روش بی‌ سیم

اینترنت، رسیدن فرمت MP3 به عنوان روشی برای فشرده‌سازی موسیقی

اعتماد نمودن به یک روبات
اعتماد نمودن به یک روبات

آویوا روتکین تلاش دارد تا دریابد چرا روبوتها نمی­توانند اعتماد

تسلط دیجیتال
تسلط دیجیتال

همزمان با توقف رسمی Zune از سوی مایکروسافت، Mark Oakley سوال

اندیشیدن درباره اندیشه
اندیشیدن درباره اندیشه

سبک یا پرمغز؟ بافتن تعادلی درست در مجموعه هوش مصنوعی در مورد

آیا چیزی نفرت‌انگیزتر از Read Receipts وجود دارد؟
آیا چیزی نفرت‌انگیزتر از Read Receipts وجود دارد؟

Sarah Dobbs معتقد است تکنولوژی تلاش کرده با "رسید‌های دریافت" یا

نمایش‌گر لمسی رسمی Raspberry Pi
نمایش‌گر لمسی رسمی Raspberry Pi

David Briddock آخرین و جدیدترین وسیله‌ی جانبی رسمی Raspberry Pi

دیدگاه ها
دیدگاه جدید